Final Fantasy 7

เรื่องของแบเร็ตที่โคเรล 2

 

 

"ฉันจำได้ วันนั้นเราเดินทางกลับจากไปดูเตาปฏิกรณ์มาโคที่ถูกสร้างขึ้น"

แล้วแบเร็ตจะเล่าอดีตให้ฟัง ขณะที่เขาและไดน์รีบกลับมาที่โคเรลที่กำลังถูกชินระโจมตี

ชาวเมือง    "แบเร็ต ไดน์ รีบมาเร็ว ตอนนี้หมู่บ้านเราถูกทหารชินระโจมตี!"

แบเร็ต       "หา!?"

ทั้งคู่รีบมุ่งหน้ากลับไปที่โคเรลพบว่าเมืองของพวกเขาตกอยู่ในกองเพลิงแล้ว

แบเร็ต       "นี่มันเกิดบ้าอะไรขึ้นเนี่ย!?"

ไดน์          "เฮ่....แบเร็ต มันยังไม่จบหรอกน่า ทุกคนคงรออยู่ เรารีบกลับไปที่หมู่บ้านกันเถอะ"

พวกแบเร็ตวิ่งกลับออกมาที่ทางรถไฟ ผู้ใหญ่บ้านตะโกนขอให้ทั้งสองคนช่วยหมู่บ้าน แต่ทหารของชินระก็ตามมาจัดการชาวบ้านที่หนีออกมารวมทั้งยิงมาที่แบเร็ตและไดน์ด้วย ทั้งคู่หนีไปจนถึงหน้าผา สการ์เล็ตที่คุมทหารมาสั่งให้เก็บทั้งคู่เสีย

สการ์เล็ต   "เงี้ย ฮ่าฮ่าฮ่า พวกแกยิงแบบนั้นยิงทั้งวันก็ไม่โดนหรอกย่ะ (สการ์เล็ตตบทหารร่วงจากรางไปคนนึง) เลิกเล่นแล้วมาคุ้มกันฉันนี่!"

ไดน์ช่วยป้องกันกระสุนให้แบเร็ตแต่เขาก็พลาดจนตกหน้าผา แบเร็ตช่วยจับไว้ได้

แบเร็ต       "จับไว้ดีๆ เรายังต้องกลับไปหมู่บ้านนะ!"

ไดน์          "นั่นสินะ ฉันยังตายไม่ได้... เอเลนอร์กับมาร์ลีนคอยพวกเราอยู่..."

แต่ทหารก็ระดมยิงถูกแขนแบเร็ตและไดน์จนไดน์ตกหน้าผาไป

แบเร็ต       "จากนั้นมาแขนขวาฉันก็เสีย ฉันทำใจอยู่พักนึง แล้วก็ติดตั้งปืนนี่ที่แขน เอาไว้เพื่อแก้แค้นชินระที่มันพรากทุกอย่างไป แต่คนที่ติดตั้งปืนให้ฉันก็บอกว่ามีอีกคนที่ขอให้ติดแขนปืนเหมือนฉัน แต่ของเขาเป็นแขนซ้าย"

คลาวด์      ".............. "

แอริธ        "แต่ไดน์ก็บาดเจ็บสาหัสเหมือนเธอใช่ไหม? "

ทีฟา         "ใช่ เขาก็ถูกชินระหลอกเหมือนกัน เขาอาจจะช่วยเราสู้กับชินระก็ได้นะ"

แบเร็ต       "อย่าหวังเลย ฉันต้องไปขอโทษไดน์ก่อนฉันถึงจะตายตาหลับ เพราะงั้นฉันจะไปคนเดียว"

คลาวด์      "คิดว่าเราจะปล่อยให้แกทำตามใจอีกเรอะไง เฮ้อ...ฉันคงปล่อยให้แกทำแบบนั้นไม่ได้ เพราะถ้าแกตายไปต้องมาเข้าฝันฉันแน่เลย"

แอริธ        "แบเร็ต นี่ยังไม่จบหรอกนะ"

ทีฟา         "เธออยากจะช่วยดวงดาวไม่ใช่เหรอ?"

แบเร็ต       "ชิ! ทีฟา ฉันคิดว่าป่านนี้เธอน่าจะรู้แล้วนะ"

ทีฟา         "รู้สิ ฉันก็ไม่ต่างจากเธอนักหรอก"

แอริธ        "แบบนั้นละถึงจะสมเป็นแบเร็ต"

คลาวด์      "งั้นเราจะไปด้วยกันแบเร็ต   ฉัน, นาย แล้วก็........."

ให้เราเลือกเพื่อนอีกคนเข้ากลุ่ม จากนั้นวิ่งออกหลังบ้าน เดินขึ้นไปด้านบน ออกไปทางด้านบนซ้ายเราจะออกมาที่ทะเลทรายที่มีรั้วเหล็กอยู่ (แต่ถ้าดันหลงเข้าไปในทะเลทรายจริงๆก็ให้เดินไปเรื่อยๆทางไหนก็ได้ จะพบรถลากโชโคโบให้เรานั่งกลับออกมาได้) เดินผ่านรั้วมาทางขวาผ่านสุสานรถยนต์ ขึ้นไปด้านบนเราจะพบกับไดน์

แบเร็ต       "ไดน์ นั่นแกใช่ไหม?"

ไดน์          "อ้อ ไม่ได้ยินเสียงนี้มานานแล้ว....เสียงที่ฉันจะไม่มีวันลืม....."

แบเร็ต       "ฉันได้แต่หวังว่าเราจะพบกันอีก ฉันรู้ว่าแกยังมีชีวิตอยู่ที่ไหนสักแห่ง ฟังนะไดน์...ฉัน..."

ไดน์          "อือ...ฉันได้ยินเสียงเธอ....."

แบเร็ต       "...........?"

ไดน์          "ฉันได้ยินเสียงเธอ เสียงของเอเลนอร์กำลังขอร้องไม่ให้ฉันโกรธแค้นแก เพราะงั้นฉันเลยยังไม่ฆ่าแกไง"

แบเร็ต       "ฉันรู้ว่ามันเป็นเพราะความโง่ของฉัน....ฉันไม่คิดจะขอให้แกยกโทษให้หรอกนะ แต่แกมาทำอะไรในที่แบบนี้กัน? ทำไมแกต้องฆ่าคนที่ไม่เกี่ยวข้องด้วย? ทำไม?"

ไดน์          "ทำไมงั้นเรอะ? แกจะสนทำไม? คนที่กำลังจะถูกฆ่าจำเป็นต้องรู้ด้วยเรอะว่าทำไมพวกเขาต้องตาย? ชาวเมืองโคเรลรู้ไหมล่ะว่าทำไมพวกเขาต้องตาย ......เพราะชินระใส่ความน่ะเหรอ?"

    "ฉันไม่สนใจเหตุผลอะไรอะไรทั้งนั้น! สิ่งที่ชินระมอบให้เรามีแต่ลูกปืนกับข้อกล่าวหาโง่ๆนั่น! สิ่งที่มันเหลือไว้ให้เราก็มีแต่ความสิ้นหวังกับความว่างเปล่า!!"

แบเร็ต       "............"

ไดน์          "ยังคงอยากรู้ใช่ไหมว่า 'ทำไม' ..ก็ได้....ฉันจะบอกให้....."

    "เพราะฉันต้องการทำลายทุกสิ่ง .....คนในเมืองนี้ัวเมืองนี้เอง โลกทั้งโลก...ในโลกนี้ฉันไม่เหลืออะไรอีกแล้ว ...โคเรล ...เอเลนอร์ ...มาร์ลีน ....."

แบเร็ต       "ไดน์ ....มาร์ลีนยังมีชีวิตอยู่"

ไดน์          ".............?"

แบเร็ต       "ฉันก็คิดว่าเธอคงตายไปแล้วก็เลยกลับไปที่เมืองเพื่อจะได้พบเธอเป็นครั้งสุดท้าย....แต่ฉันก็พบมาร์ลีน...ยังมีชีวิตอยู่"

ไดน์          "........... "

แบเร็ต       "ตอนนี้เธออยู่ในมิดการ์  เราไปหาเธอด้วยกันเถอะ ตกลงไหม?"

ไดน์          "เธอ....เธอยังมีชีวิตอยู่.... "

   "ดีหละ แบเร็ต งั้นก็หมายความว่าเราต้องสู้กันสินะ"

แบเร็ต       "หา!!?"

ไดน์          "เอเลนอร์กำลังเหงา ฉันจะพามาร์ลีนกลับไปหาเธอ"

แบเร็ต       "ไดน์....แกบ้าไปแล้วเรอะ!?"

ไดน์          "มาร์ลีนคงอยากพบแม่เธอใช่ไหม?"  (ไดน์ยิงปืนเกือบถูกแบเร็ต)

แบเร็ต       "อย่านะไดน์! ฉันยังตายไม่ได้!"

ไดน์          "เหรอ? แต่ชีวิตฉันจบสิ้นไปตั้งแต่ตอนนั้นแล้ว"   

แบเร็ต       "หยุดนะ! ฉันยังไม่อยากสู้กับแก!"

คลาวด์      "แบเร็ต!"

แบเร็ต       "คลาวด์ หยุดอยู่ตรงนั้นแหละ นี่มันเรื่องของฉัน"

แล้วแบเร็ตจะต้องสู้กับไดน์แบบตัวต่อตัว

BOSS
Dyne
HP
1200
MP
20
EXP
600
AP
55
Gil
750
Drop
Silver Armlet
แบเร็ตจะต้องสู้กับไดน์ตัวต่อตัว ดังนั้นก่อนสู้จึงควรจัดอุปกรณ์ที่ดีที่สุดให้แบเร็ต แม้ HP ของไดน์จะไม่มากนัก แต่เขามีท่าโจมตีที่รุนแรง เช่นท่า Needle Gun ที่มีโอกาสเป็น critical สูง, S-mine ที่ยิงลูกไฟใส่เรา และท่า Molotov Cocktail ซึ่งจะยิงแสงกระจายใส่เราโดยมีความรุนแรงมาก และเทิร์นของไดน์ค่อนข้างเร็ว เราจึงควรเติมพลังอยู่เรื่อยๆ และควรโจมตีด้วยอาวุธมากกว่าเวทมนตร์

 

ไดน์          "ถอยไป!"

    "ไม่ใช่แค่แขนเท่านั้นนะ... ตั้งแต่ตอนนั้น ....ฉันเสียบางสิ่งที่ไม่อาจทดแทนได้ ฉันไม่รู้ว่าฉันทำอะไรผิด"

แบเร็ต       "ไดน์ ฉันก็เหมือนกันแหละเพื่อนเอ๋ย แต่แกดันเลือกวิธีนี้เนี่ยนะ ...เรายังแก้ไขมันได้ไม่ใช่เรอะ!?"

ไดน์          "ฉันบอกแกแล้วไง...ฉัน...ฉันจะทำลายทุกสิ่งทุกอย่างในโลกบ้าๆนี้ ....รวมทั้งตัวฉันเองด้วย"

แบเร็ต       "ไม่นะ! แล้วมาร์ลีนล่ะ เธอจะเป็นยังไง?"

ไดน์          "แบเร็ต, ตอนนั้นมาร์ลีนเพิ่งจะอายุเท่าไหร่เองล่ะ ...ถึงฉันจะกลับไปเธอก็จำฉันไม่ได้หรอก แล้วยิ่งกว่านั้นนะแบเร็ต... มือนี้มันก็แปดเปื้อนเกินกว่าที่จะโอบอุ้มมาร์ลีนแล้ว"

แบเร็ต       "........... "

ไดน์          "เอ้า! แบเร็ต"  (ไดน์โยนสร้อยคอให้)

    "เอาสร้อยนั่นให้มาร์ลีน มันเป็นของเอเลนอร์... เป็นของดูต่างหน้าภรรยาฉัน"

แบเร็ต       "ได้สิ"

ไดน์          "...ว้าว... มาร์ลีน.... 4 ขวบแล้วสินะ... แบเร็ต...อย่า....อย่าทำให้มาร์ลีนร้องไห้นะ"

แบเร็ต       "ไดน์....?"

ไดน์ตัดสินใจกระโดดหน้าผาลงไปจบชีวิตตนเอง

แบเร็ต       "ไดน์ ฉันก็เหมือนกับแก มือของฉัน... มันก็โสโครกเกินกว่าจะโอบอุ้มมาร์ลีนเหมือนกัน..."

    "ว้าก!!!"

แล้วทุกคนจะมาอยู่ในห้องของ มร.โค้ท เพื่อเจรจาถึงวิธีการออกไปจากที่นี่

มร.โค้ท     "เหมือนที่เคยบอกล่ะครับ คุณต้องขออนุญาตบอสแล้วแข่งโชโคโบให้ชนะถึงจะออกไปได้"

แบเร็ต       "ไดน์มาบอกเหตุผลที่เราจำเป็นต้องออกไปไม่ได้ เพราะงั้นดูนี่" (เอาสร้อยของเอเลนอร์ให้ดู)

มร.โค้ท     "โอ้ ว้าว!"

แบเร็ต       "ฉันจะขึ้นไป"

มร.โค้ท     "ได้ครับ...ได้"

    "คุณฆ่าไดน์แล้วเหรอ? ถึงได้สร้อยคอนี้มาน่ะ แต่ไดน์ตายไปที่นี่คงสงบขึ้นหน่อย หมอนั่นมันไม่ค่อยแคร์คนอื่นเลย"

แบเร็ต       "(กระชากเสื้อ) แกจะไปรู้อะไร!! "

มร.โค้ท     "ค...ครับๆๆ ผมไม่รู้อะไรหรอกครับ ...ข...ขอโทษครับ... "

คลาวด์      "แล้วพวกเราจะออกไปจากที่นี่ได้ไหม?"

มร.โค้ท     "โธ่! พวกคุณยังไม่เข้าใจอีกเหรอ ยังไงๆการจะออกจากที่นี่มีแต่ต้องแข่งโชโคโบในโกลด์ซอเซอร์ให้ชนะ และก็ส่งคนขึ้นไปแข่งได้แค่คนเดียวด้วย"

แบเร็ต       "ว่าไงนะ!"

มร.โค้ท     "โอ้...ถึงคุณจะบังคับยังไงผมก็ช่วยคุณไม่ได้หรอกครับ... กฎต้องเป็นกฎ ไม่งั้นเมืองนี้ก็วุ่นไปหมด ผมคงดูแลไม่ไหว"

    "โอเคๆ ผมจะส่งขึ้นไปแข่งคนนึง คนนั้นต้องคุยกับดิโอเองนะ"

แบเร็ต       "งั้นแกไป คลาวด์! เราจะรอที่นี่ รีบๆแข่งโชโคโบให้ชนะแล้วออกไปจากที่นี่ซะที"

แอริธ        "ใช่คลาวด์! พวกเราจะรอ"

มร.โค้ท     "พวกคุณต้องมีผู้จัดการ เพื่อลงทะเบียนและเอาโชโคโบด้วย"

เอสเตอร์เดินเข้ามา "หวัดดี ฉันได้ยินที่พูดมาหมดแล้วหละ"

เอสเตอร์    "ฉันจะเป็นผู้จัดการให้เอง"

มร.โค้ท     "ก็ไม่ว่าหรอกนะแต่....."

    "เธอชื่อเอสเตอร์ เธอดูตลกๆหน่อยนะ แต่ก็ไม่มีผู้จัดการที่ดีกว่านี้แล้ว"

เอสเตอร์    "หยาบคาย!"

    "โอ๊ะ....ยินดีที่ได้รู้จักนะ คลาวด์"

มร.โค้ท     "งั้นคลาวด์ ผมจะส่งคุณขึ้นไป แล้วเอสเตอร์จะเล่ารายละเอียดให้ฟัง"

จากนั้นเราจะถูกส่งขึ้นไปข้างบน ระหว่างที่ขึ้นลิฟท์มา เอสเตอร์จะสอนวิธีการขี่โชโคโบให้เรา

(1)     ฟัง

(2)     ไม่ฟัง

วิธีการขี่โชโคโบ

[select]         - เลือกโหมด manual(บังคับเอง) หรือ auto(ให้โจโคโบวิ่งเอง)

               - กดย้ำเพิ่มความเร็ว แต่ถ้าวิ่งเร็วมากๆจะเหนื่อยเร็ว

              - ลดความเร็ว

               - กดค้างเพื่อให้โชโคโบใช้สปีดสูงสุด แต่จะทำให้ความอึดของโชโคโบลดลงอย่างรวดเร็วมาก

<-- , -->       - ควบคุมทิศทาง

[start]           - กดเมื่อเริ่มเกมส์, จบเกมส์ (จะจบเกมส์เมื่อที่1,2เข้าเส้นชัยแล้ว)

แล้วเราจะมาถึงห้องจ้อกกี้และได้พบกับโจ ผู้ที่เป็นจ๊อกกี้ที่เก่งที่สุดของที่นี่ เขาบอกว่าอาจจะได้แข่งกับเราสักวัน ในห้องนี้มีมาทีเรียมนต์อสูรรามูให้เก็บด้วย (ถ้าลืมเก็บจะกลับมาเอาไม่ได้แล้วนะ) จากนั้นเอสเตอร์จะมาเรียกเราไปแข่ง ซึ่งเธอจะถามว่าเราจำวิธีบังคับโชโคโบได้ใช่ไหม

(1)     อธิบายอีกรอบสิ (เอสเตอร์จะสอนวิธีขี่โชโคโบอีกรอบ)

(2)     จำได้ (แข่งเลย)

ในการแข่งควรตั้งโหมดเป็น manual เพราะโชโคโบเรายังมีความเร็วไม่มากนัก ให้แข่งจนเข้าเส้นชัยเป็นที่1 (ถ้าแพ้จะต้องแข่งใหม่จนกว่าจะชนะ แต่เมื่อแพ้เอสเตอร์จะเอาโชโคโบที่เก่งขึ้นมาให้ขี่แทน) ขณะวิ่งสามารถกด L1+L2+R1+R2 ค้างเพื่อเพิ่มพลังความอึดให้โชโคโบได้ เมื่อเราชนะแล้วเอสเตอร์จะให้จดหมายจากดิโอมา

ไอ้หนู ถ้าแกได้อ่านจดหมายนี้นั่นแสดงว่าแกชนะแล้วตามที่ฉันคาดหวังไว้ เอสเตอร์เล่าเรื่องไดน์ให้ฉันฟังแล้ว และเธอก็แข่งชนะ ฉันจะทำตามคำขอของพวกเธอทุกอย่าง ไม่ว่าจะเป็นอะไรก็ตาม และเพื่อเป็นการขอโทษ ฉันได้เตรียมของขวัญเล็กๆน้อยๆไว้สำหรับใช้ในการเดินทางด้วย ขอโทษทีที่ฉันยุ่งมากเลยไม่สามารถไปพูดกับเธอโดยตรงได้

                                                    ด้วยความเคารพ,

                                                    ดิโอ                                        

คลาวด์      "ของขวัญเหรอ?"

แล้วก็มีโทรศัพท์จากแอริธเข้ามา

แอริธ        "คลาวด์ เจ๋งไหมล่ะ!? ผู้ช่วยผู้จัดการมาหาและเอาบั๊กกี้มาให้เธอน่ะ ตอนนี้เราเดินทางผ่านทะเลทรายหรือแม่น้ำได้สบายแล้ว คลาวด์ฉันจะรอเธอข้างนอกนะ"

คลาวด์      "เอ๋ จม.มีต่อนี่....."  แล้วคลาวด์ก็อ่านจดหมายต่อ

ป.ล. ฉันเพิ่งได้พบเซฟิรอธ ท่าทางเขาคงมีแฟนเยอะแน่ เธอน่าจะไปขอลายเซ็นเขานะ ดูเหมือนเขาจะเดินทางไปที่กองกาก้าทางตอนใต้ของแม่น้ำนะ

คลาวด์      "เซฟิรอธ!!"

เอสเตอร์    "เราคงต้องลากันแค่นี้แหละ"

   "อ้อ! ถ้าเธอมีโชโคโบเป็นของตัวเองแล้วละก็ มาหาฉันนะ ฉันจะลงทะเบียนให้"

จากนั้นให้จัดกลุ่มแล้วนั่งบั๊กกี้ออกจากโกลด์ซอเซอร์ ในตอนนี้เราสามารถเก็บลิมิตเบรกระดับ 4 ของแอริธได้แล้วโดยให้ขับรถเข้าไปในคอสตาเดลโซลแล้วเดินไปขึ้นเรือเราจะกลับมาที่จูน่อนเดินออกจากจูน่อนจะมีรถบั๊กกี้อยู่ด้วย จากนั้นขับรถไปเรื่อยๆจนพบถ้ำดังกล่าวเข้าไปข้างในจะมีชายขี้เกียจนอนอยู่ให้คุยกับเขาเขาจะบอกจำนวนครั้งที่เราต่อสู้มา หากจำนวนครั้งของเรามีเลขหลักหน่วยตรงกับเลขหลักสิบเช่น 422, 355 etc. เขาจะให้ไอเท็ม Mythril มา (หากไม่ตรงก็ออกไปหาศัตรูมาสู้จนจำนวนครั้งได้ตามต้องการ) เอา Mythril ที่ได้มาไปให้ชายช่างตีอาวุธที่อยู่ในบ้านโดดใกล้ๆคอสตาเดลโซลเขาจะตีของให้ ให้เราออกไปเดินเล่นแล้วกลับเข้ามาใหม่เขาจะตีของเสร็จแล้ว โดยให้เราเลือกว่าจะเอาของจากกล่องใหญ่ด้านล่างหรือจะเอาของจากกล่องเล็กชั้นบนหากเลือกกล่องใหญ่จะได้ Gold Armlet มา ให้เลือกกล่องเล็กเราจะได้ลิมิตเบรก Great Gospel มา

 

 


CREDIT:

เนื้อเรื่อง
ไฟนอล แฟนตาซี 7

แนะนำ

Materia

บทสรุปเกม
Facebook Us
Follow us

Copyright © 2004 GAME.ANDAPLUS.COM All Rights Reserved.